خانمی در زمین گلف مشغول بازی بود. ضربه ای به توپ زد که باعث پرتاب توپ به درون بیشه زار کنار زمین شد. خانم برای پیدا کردن توپ به بیشه زار رفت که ناگهان با صحنه ای روبرو شد.قورباغه‌ای در تله‌ای گرفتار بود.
قورباغه حرف می زد! رو به خانم گفت؛ اگر مرا از بند آزاد کنی، سه آرزویت را برآورده می کنم.

خانم ذوق زده شد و سریع قورباغه را آزاد کرد. قورباغه به او گفت؛ نذاشتی شرایط برآورده کردن آرزوها را بگویم. هر آرزویی که برایت برآورده کردم، ۱۰  برابر آنرا برای همسرت برآورده می کنم!

خانم کمی تامل کرد و گفت؛ مشکلی ندارد. آرزوی اول خود را گفت؛ من می خواهم زیباترین زن دنیا شوم.

قورباغه به او گفت؛ اگر زیباترین شوی شوهرت  ۱۰  برابر از تو زیباتر می شود و ممکن است چشم زن های دیگر بدنبالش بیافتد و تو او را از دست دهی.

خانم گفت؛ مشکلی ندارد. چون من زیباترینم، کس دیگری در چشم او بجز من نخواهم ماند. پس آرزویش برآورده شد.

بعد گفت که من می خواهم ثروتمند ترین فرد دنیا شوم. قورباغه به او گفت شوهرت  ۱۰  برابر ثروتمند تر می شود و ممکن است به زندگی تان لطمه بزند.
خانم گفت؛ نه هر چه من دارم مال اوست و آن وقت او هم مال من است. پس ثروتمند شد.

آرزوی سومش را که گفت قورباغه جا خورد و بدون چون و چرایی برآورده کرد.

خانم گفت؛ می خواهم به یک حمله قلبی خفیف دچار شوم! نکته اخلاقی: خانم ها خیلی باهوش هستند. پس باهاشون درگیر نشین.

قابل توجه خواننده های مونث؛ اینجا پایان این داستان بود. لطفاً پايين بريد.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

مرد دچار حمله قلبی  ۱۰  برابر خفیف تر از همسرش شد.

در یک گاردن پارتی خانم ژولی پایش به سنگی خورد

وبا پشقاب غذا در دستش به زمین خورد، علت زمین خوردنش کفش جدید ش بود که هنوز به آن عادت نکرده بود.
دوستان کمک کرده و او را از زمین بلند و بر نیمکتی نشاندند و جویای حالش شدند.جواب داد حالش خوب است وناراحتی ندارد.
مهماندار پشقاب جدیدی با غذا به ایشان داد. خانم ژولی بعد از ظهر خوبی را به اتفاق دوستانش گذراند و بسیار راضی به اتفاق همسرش به خانه برگشت.

چند ساعت بعد همسر ژولی به دوستانی که در گاردن پارتی بودند تلفن کرد و اطلاع داد که ژولی را به بیمارستان برده اند.
خانم ژولی در ساعت  18  همان روز در بیمارستان فوت کرد و پزشگان علت مرک را سکته مغزی A.V.C )Accident vasculaire cöébral)
تشخیص دادند.

چند لحظه از وقت خود را به مطالبی که در پی می آیند معطوف کنید، شایدروزی شما با چنین اتفاقی برخورد کنید و بتوانید زندگی شخصی را نجات دهید.
یک متخصص اعصاب (نرولوگ ) می گوید:
بعد از یک ضربه مغزی که منجر به خون ریزی رگی در ناحیه مغز شده،اگر شخص ضربه دیده را در زمانی کمتر از سه ساعت به بیمارستان برسانندامکان بر طرف کردن حادثه و نجات شخص بسیار زیاد است. ولی همواره باید قادر به تشخیص حادثه بود و این عمل بسیار ساده است.

پزشک متخصص می گوید مهمترین وظیفه تشخیص حادثه خون ریزی مغزی است و بعد از تشخیص و قبل از سه ساعت باید شخص را به پزشک رساند.

متخصص می گوید یک شاهد حادثه با آشنا بودن به علائم خون ریزی مغزی می تواند با سه سئوال ساده از مریض به سهولت او را نجات دهد.اگر در آن گاردن پارتی یک نفر سئوالهای زیر را از ژولی کرده بود حتما' ژولی زیبا و جوان اکنون زنده بود..

1  ــ از بیمار یا شخص ضربه مغزی خورده بخواهید به خندد.

2  ــ از بیمار یا شخص ضربه خورده بخواهید دو دستش را بالا نگه دارد.

3  ــ از بیمار یا شخص ضربه خورده بخواهید یک جمله ساده را تکرار کند..
مثلا' بگوید خورشید در آسمان بسیار خوب می درخشد.

اگر بیمار یا شخص ضربه خورده قادر به انجام یکی از این کارها نباشد باید فوری اورژانس را خبر کرده و بیمار را به بیمارستان منتقل کرده و به مسئول مربوطه عدم اجرای یک یا چند اعمال فوق را اطلاع داده تا ایشان پزشک را در جریان گذارد.

هنوز بعد از این همه سال چهره ی «ویلان» را از یاد نمی برم. در واقع در طول سی سال گذشته همیشه روز اول ماه که حقوق بازنشستگی را دریافت می کنم به یاد ویلان می افتم.
ویلان کارمند دبیرخانه ی اداره بود، از مال دنیا، جز حقوق اندک کارمندی هیچ عایدی نداشت ویلان اول ماه که حقوق می گرفت و جیبش پر می شد، شروع می کرد به حرف زدن.

روز اول ماه و هنگامیکه از بانک به اداره بر می گشت به راحتی می شد برآمدگی جیب سمت چپش را تشخیص داد که تمام حقوق اش را درآن چپانده بود. ویلان از روزی که حقوق می گرفت تا روز پانزدهم ماه که پول اش ته می کشید نیمی از ماه سیگار می کشید، نیمی از ماه تفریح می کرد و خوش بود.

من یازده سال با ویلان همکار بودم. بعدها شنیدم او سی سال آزگار به همین نحو گذران روزگار کرده است.

روز آخر که من از اداره منتقل می شدم. ویلان روی سکوی جلوی دبیرخانه نشسته بود و سیگار برگ می کشید. به سراغ اش رفتم تا از او خدا حافظی کنم. کنارش نشستم و بعد از کلی حرف مفت زدن عاقبت پرسیدم که چرا سعی نمی کند زندگی اش را سروسامان بدهد تا از این وضع نجات پیدا کند؟!

هیچ وقت یادم نمی رود، همین که سوال را پرسیدم به سمت من برگشت و با چهره ای متعجب پرسید: کدام وضع؟!!

بهت زده شدم. همین طور که به او زل زده بودم، بدون این که حرکتی کنم ادامه دادم: همین زندگی نصف اشرافی نصف گدایی!!!

ویلان با شنیدن این جمله همان طور که زل زده بود به من ادامه داد:
تا حالا سیگار برگ اصل کشیدی؟!
گفتم:نه!
گفت: تا حالا تاکسی دربست گرفتی؟!
گفتم : نه!
گفت: تا حالا به کنسرت عالی رفتی؟!
گفتم : نه!
گفت : تا حالا زندگی کردی؟!!
با درماندگی گفتم: آره... نه... نمی دونم!!!

ویلان همین طور نگاهم می کرد نگاهی تحقیر آمیز و سنگین...

حالا که خوب نگاهش می کردم مردی جذاب بود و سالم... به خودم که آمدم ویلان جلوم ایستاده بود و تاکسی رسیده بود. ویلان سیگار برگی تعارفم کرد و بعد جمله ای را گفت که مسیر زندگی ام را به کلی عوض کرد.
ویلان پرسید: می دونی تا کی زنده ای؟!
جواب دادم: نه!
گفت : پس سعی کن دست کم نصف ماه رو زندگی کنی!

شهر هرت جایی است که رنگهای رنگین کمان مکروهند و رنگ سیاه مستحب
شهر هرت جایی است که اول ازدواج می کنند بعد همدیگه رو می شناسن

شهر هرت جایی است که همه بَدن مگر اینکه خلافش ثابت بشه
شهر هرت جایی است که دوست بعد از شنیدن حرفات بهت می گه:‌ دوباره لاف زدی؟؟
شهر هرت جایی است که بهشتش زیر پای مادرانی است که حقی از زندگی و فرزند و همسر ندارند
شهر هرت جایی است که درختا علل اصلی ترافیک اند و بریده می شوند تا ماشینها راحت تر برانند
شهر هرت جایی است که کودکان زاده می شوند تا عقده های پدرها و مادرهاشان را درمان کنند
شهر هرت جایی است که شوهر ها انگشتر الماس برای زنانشان می خرند اما حوصله  5  دقیقه قدم زدن را با همسران ندارند
شهر هرت جایی است که همه با هم مساویند و بعضی ها مساوی تر
شهر هرت جایی است که برای مریض شدن و پیش دکتر رفتن حتماْ باید پارتی داشت
شهر هرت جایی است که با میلیاردها پول بعد از ماهها فقط می توان برای مردم مصیبت دیده چند چادر برپا کرد
شهر هرت جایی است که خنده عقل را زائل می کند
شهر هرت جایی است که زن باید گوشه خونه باشه و البته اون گوشه که آشپزخونه است و بهش می گن مروارید در صدف
شهر هرت جایی است که مردم سوار تاکسی می شن زود برسن سر کار تا کار کنن وپول تاکسیشونو در بیارن
شهر هرت جایی است که  33  بچه کشته می شن و مامورای امنیت شهر می گن: به ما چه. مادر پدرا می خواستند مواظب بچه هاشون باشند
شهر هرت جاییه که نصف مردمش زیر خط فقرن اما سریالای تلویزیونیشو توی کاخها می سازن
شهر هرت جایی است که  2  سال باید بری سربازی تا بلیط پاره کردن یاد بگیری
شهر هرت جاییه که موسیقی حرام است حرام
شهر هرت جایی است که همه با هم خواهر برادرن اما این برادرا خواهرا رو که نگاه می کنن یاد تختخواب می افتن
شهر هرت جایی است که گریه محترم و خنده محکومه
شهر هرت جایی است که وطن هرگز مفهومی نداره و باعث ننگه
شهر هرت جایی است که هرگز آنچه را بلدی نباید به دیگری بیاموزی
شهر هرت جایی است که همه شغلها پست و بی ارزشند مگر چند مورد انگشت شمار
شهر هرت جایی است که وقتی می ری مدرسه کیفتو می گردن مبادا آینه داشته باشی
شهر هرت جایی است که دوست داشتن و دوست داشته شدن احمقانه، ابلهانه و ... است
شهر هرت جایی است که توی فرودگاه برادر و پدرتو می تونی ببوسی اما همسرتو نه ...
شهر هرت جایی است که وقتی از دختر می پرسن می خوای با این آقا زندگی کنی می گه: نمی دونم هر چی بابام بگه

شهر هرت جایی است که وقتی می خوای ازدواج کنی  500  نفر ر و دعوت می کنی و شام می دی تا برن و از بدی و زشتی و نفهمی و بی کلاسی تو کلی حرف بزنن
شهر هرت جایی است که هرگز نمی شه تو پشت بومش رفت مگر اینکه از یک طرفش بیفتی ..

شهر هرت جایی است که .......
خدایا این شهر چقدر به نظرم آشناست !!!!!!

امام مومنان حضرت علی علیه السلام می فر مایند:

-اساس حكمت و فرزانگی مدارا كردن با مردم است.

-یاد خدا جلا دهنده سینه ها و آرام بخش دلهاست.

-بردباری نوری است كه گوهر آن عقل است.

-قران جلا دهنده سینه ها و روشنی بخش دلهاست.

-عاقل ترین مردم خوش خلق ترین آنهاست.

-چون خرد كامل گردد،سخن كاهش یابد.

-نیكوكاری پس انداز جاودان است.

-خودشناسی بالاترین مرتبه خردمندی است.

-مهربانی كن تا موفق شوی.

-مومن در هر حال یاور مستضعفان وستمدیدگان است.

-دعا سپر بلاست.

-یاد خدا قوت جانها وكلید رستگاری است.

-كتاب، باغ وبوستان دانشمندان است.

-میوه دانش خوش اخلاقی است.

-كسی كه می پرسد،یاد می گیرد.

-هر جا كه سخن گفتن نباشد،سخن گفتن نباید.

-اگر خدا را دوست دارید،دوستی این جهان را از دلهای خود بیرون كنید.

-دری را نبندید كه قادر نیستید آنرا باز كنید.

-كسی كه به اندكی بسازد از بسیار خواستن بی نیاز است.

-چگونه به این زندگی دل بسته ای !در حالی كه با گذشت هر ساعت از عمر تو كوتاهتر

میشود.

-بادوستت چنان باش كه گوئی روزی با تو دشمن میشودوبا دشمنت چنان رفتار كن كه

گوئی روزی با تو دوست میشود.

-در همه چیز به دوستت اعتماد كن جز رازهایت.

-خود بینی عقل را تباه می كند .

-عیب پوشی نشانه عقل و خرد است .

-حسادت دوست ، از سستی صداقت است .

-غم اندوه تعادل جسم را به هم می زند .

-كار كنید تا محتاج كسی نشوید .

-جهان بازار زیان است .

_ داوری به پشتیبانی گمان ، عدل نیست .

-دوست دانا بهتر از دوست نادان است .

-علم پیشاهنگ عمل است .

_دلاوری زیور مرد است .

- مرد دل آگاه، بیدار است .

-خوی درندگی نشانه ی جهل است .

-منت گذاشتن آفت بخشش است .

-قلبهای خود را از كینه های نهانی پاك كنید .

-خود نمایی ، آفت عبادت است .

-آنكه خدا انیس اوست تنها نمی ماند.

-زیرك از هر چیزی پند می گیرد .

-همت بلند مایه ی سروری است .

-در پیمانها به ارباب وفا در آمیزید.

- دور اندیش بیدار است

- كمال علم در بردباری است..

- عقل با شهرت جمع نمی شود.

- كسی كه قادر نیست رازهای خود را نگه دارد ، هرگز نخواهد رازهای دیگران را نگه دارد .

- مومن واقعی كسی است كه تا برادرش گرسنه است خود را سیر نسازد .

- نماز اول وقت زندگی را شیرین می كند .

- در باره چیزی كه از آن شناختی نداری سخن مگو .

- بدانید كه اموال و فرزندان شما وسیله آزمایش اند .

- حق را باید مطالبه كرد اگر چه با سختی باشد.

- خالص سازی عمل بهتر از خود عمل است.

- بهترین عمل در این ماه (رمضان)خویشتن داری از محرمات است.

- شب قدر قلب ماه رمضان است.

- كسی كه نگران مرگ باشد در نیكوكاری شتاب می كند.

- جز بخیل ، كسی مال را نگاه نمی دارد.

- بهترین مشاوران تو خردمندان و دانشوران و تجربه داران دور اندیشند .

- فرزندانتان را به سه خصلت تربیت كنید : دوستی پیامبرتان ، دوستی خاندان او و خواندن قرآن.

- شایسته مرد عاقل آن است كه نظر خردمندان را بر نظر خود بیفزاید و علم خویش را به علوم

فرهیختگان پیوند دهد .

-خداوند متعال حقوق مردم را بر حقوق خود مقدم داشته است ، پس هر كس حقوق مردم را ادا

نماید به ادای حقوق الهی می انجامد .

- صله رحم باعث افزایش نعمت ها میشود .

- بخشندگی ، نگهبان عرض و ناموس است .

- بر نیامدن نیاز گواراتر است تا خواهش از ناكس .

- ترك آرزوها ارجمندتر از توانگری است .

- هر كس را به قدری كه احترامت می كند ، ملاقات كن .

- آن كس كه طمع ورزد ، فرومایه گردد .

- در خرج اندازه نگهدار ، اما از تنگ چشمی بپرهیز .

- بدترین گرفتاری ، دلبستگی به دنیاست .

- فضیلت مرد از سخن او شناخته می شود .

- عبرت ها فراوانند و عبرت گیران اندك .

- برای دانشمند سه نشانه است : علم ، بردباری و سكوت .

- شوخی بیجا نشانه كم عقلی است .

- خوابیدن با یقین بهتر از نماز گزاردن با شك و تردید است .

- سلامتی تن در دوری از حسادت است .

- حق سنگین اما گواراست و باطل سبك اما شكننده است .

- لجاجت ، تدبیر را سست می كند .

- گناه نكردن آسانتر از توبه كردن است .

- برای مال هر كسی دو شریك است : وارث و حوادث .

- غیبت كردن تلاش ناتوان است .

- سر انجام در افتادن با حق ، نابودی است .

- ارزشمند ترین بی نیازی عقل است .

- نادان یا تندروست یا كندرو .

- مدیریت نادرست ،كلید فقر است .

- خودرأیی موجب هلاكت می گردد .

- ترسناك ترین تنهایی ، خودپسندی است .

- ایمان بر چهار پایه استوار است : صبر ، یقین ، عدل و جهاد .

- طمعكاری بردگی همیشگی است .

- هیچ شفاعت كننده ای كار ساز تر از توبه نیست .

- دنیا برای رسیدن به آخرت آفریده شده نه برای رسیدن به خود .

- دست نیافتن به گناه نوعی عصمت است .

- جوانمردی هنگام دارایی آشكار می شود .

- روش مردان گرامی و بلند مرتبه ، جود و بخشش است .

- بدترین شما آن مردمی هستند كه سخن چینی می كنند وبین مردم تفرقه می اندازند.

- قناعت ، ثروت بی پایان است .

- بالاتر از هر عبادتی بكار انداختن نیروی تفكر و تعقل است .

- عالم كسی است كه علمش او را به پارسایی و خداترسی و بی رغبتی به جهان فانی و شوق به

بهشت جاودان فراخواند.

-خیانت و عهد شكنی از سوی هر كس زشت است و از سوی زمامداران و حكومتگران ،زشت تر.

-خواهشهای نفسانی ، دشمن عقل است .

-نماز، قلعه ی محكم ایمان است .

-بهترین بی نیازی رد آرزوهاست .

-نماز، گناهان را می زدایدچنان كه برگ را از درخت بزدایند.

-هنگامی كه انسان مشغول نماز است ، بدن و لباسش و آنچه در اطراف اوست تسبیح خدا میگویند

-خرد ، شفای بیماری جهالت است .

_سخن چینی خصلت بی دینان است .

_قدرت را بخشایش آرایش میدهد.

روزی معلمی از دانش آموزانش خواست که اسامی همکلاسیهایشان را بر روی دو ورق کاغذ بنویسند و پس از نوشتن هر اسم یک خط فاصله قراردهند .

سپس از آنها خواست که درباره قشنگترین چیزی که میتوانند در موردهرکدام ازهمکلاسی هایشان بگویند ، فکر کنند و در آن خط های خالی بنویسند .

بقیه وقت کلاس با انجام این تکلیف درسی گذشت و هرکدام از دانش آموزان پس ازاتمام ،برگه های خود را به معلم تحویل داده ، کلاس را ترک کردند .

روز شنبه ، معلم نام هر کدام از دانش آموزان را در برگه ای جداگانه نوشت ، وسپس تمام نظرات بچه های دیگر در مورد هر دانش آموز را در زیر اسم آنها نوشت .

روز دوشنبه ، معلم برگه مربوط به هر دانش آموز را تحویل داد .

شادی خاصی کلاس را فرا گرفت .

معلم این زمزمه ها را ازکلاس شنید " واقعا ؟ "

"من هرگز نمی دانستم که دیگران به وجود من اهمیت می دهند"

"من نمی دانستم که دیگران اینقدر مرا دوست دارند "

دیگر صحبتی ار آن برگه ها نشد .

معلم نیز ندانست که آیا آنها بعد از کلاس با والدینشان در مورد موضوع کلاس به بحث و صحبت پرداختند یا نه ، به هر حال برایش مهم نبود .

آن تکلیف هدف معلم را برآورده کرده بود .دانش آموزان از خود و تک تک همکلاسی هایشان راضی بودند با گذشت سالها بچه های کلاس از یکدیگر دور افتادند . چند سال بعد ، یکی از دانش آموزان درجنگ ویتنام کشته شد و معلمش در مراسم خاکسپاری او شرکت کرد .

او تابحال ، یک سرباز ارتشی را در تابوت ندیده بود . پسر کشته شده ،جوان خوش قیافه و برازنده ای به نظر می رسید .

کلیسا مملو از دوستان سرباز بود . دوستانش با عبور از کنار تابوت وی ، مراسم وداع را بجا آوردند . معلم آخرین نفر در این مراسم تودیع بود .

به محض اینکه معلم در کنار تابوت قرار گرفت، یکی از سربازانی که مسئول حمل تابوت بود ، به سوی او آمد وپرسید : " آیا شما معلم ریاضی مارک نبودید؟ "

معلم با تکان دادن سر پاسخ داد : " چرا"

سرباز ادامه داد : " مارک همیشه درصحبتهایش از شما یاد می کرد . "پس از مراسم تدفین ، اکثر همکلاسی هایش برای صرف ناهار گرد هم آمدند . پدر و مادر مارک نیزکه در آنجا بودند ، آشکارا معلوم بود که منتظرملاقات با معلم مارک هستند .

پدر مارک در حالیکه کیف پولش را از جیبش بیرون می کشید ، به معلم گفت :"ما میخواهیم چیزی را به شما نشان دهیم که فکرمی کنیم برایتان آشنا باشد . "او با دقت دو برگه کاغذ فرسوده دفتر یادداشت که ازظاهرشان پیدا بود بارها وبارها تا خورده و با نواری به هم بسته شده بودند را ازکیفش در آورد .

خانم معلم با یک نگاه آنها را شناخت . آن کاغذها ، همانی بودند که تمام خوبیهای مارک از دیدگاه دوستانش درونشان نوشته شده بود .

مادر مارک گفت : " از شما به خاطر کاری که انجام دادید متشکریم . همانطور که میبینید مارک آن را همانند گنجی نگه داشته است . "

همکلاسی های سابق مارک دور هم جمع شدند .چارلی با کمرویی لبخند زد وگفت : " من هنوز لیست خودم را دارم . اون رو در کشوی بالای میزم گذاشتم . "

همسر چاک گفت : " چاک از من خواست که آن را در آلبوم عروسیمان بگذارم . "

مارلین گفت : " من هم برای خودم را دارم .توی دفتر خاطراتم گذاشته ام . "
سپس ویکی ، کیفش را از ساک بیرون کشید ولیست فرسوده اش را به بچه ها نشان داد وگفت :" این همیشه با منه . . . . " . " من فکر نمی کنم که کسی لیستش را نگهنداشته باشد . "

معلم با شنیدن حرف های شاگردانش دیگر طاقت نیاورده ، گریه اش گرفت . او برای مارک و برای همه دوستانش که دیگر او رانمی دیدند ، گریه می کرد .

سرنوشت انسانها در این جامعه بقدری پیچیده است که ما فراموش می کنیم این زندگی روزی به پایان خواهد رسید ، و هیچ یک از ما نمی داند که آن روز کی اتفاق خواهد
افتاد .
بنابراین به کسانیکه دوستشان دارید و به آنها توجه دارید بگویید که برایتان مهم و با ارزشند ، قبل از آنکه برای گفتن دیر شده باشد.

كلاس چهارم " دونا" هم مثل هر كلاس چهارم ديگري به نظر مي رسيد كه در گذشته ديده بودم. بچه ها روي شش نيمكت پنج نفره مي نشستند و ميز معلم هم رو به روي آنها بود. از بسياري از جنبه ها اين كلاس هم شبيه همه كلاسهاي ابتدا يي بود، با اين همه روزي كه من براي اولين بار وارد كلاس شدم احساس كردم در جو آن، هيجاني لطيف نهفته است.

" دونا" معلم مدرسه ابتدايي شهر كوچكي در ميشيگان، دو سال تا بازنشستگي فرصت داشت. درضمن به عنوان عضو داوطلب دربرنامه " بهبود و پيشرفت آموزش استان" كه من آن را سازماندهي كرده بودم، شركت داشت. من هم به عنوان بازرس در كلاسها شركت مي كردم و سعي داشتم درامر آموزش تسهيلاتي را فراهم آورم .

آن روز به كلاس " دونا" رفتم و روي نيمكت ته كلاس نشستم. شاگردان سخت مشغول پركردن اوراقي بودند. به شاگرد ده ساله كنار دستم نگاه كردم وديدم ورقه اش را با جملاتي كه همه با " نمي توانم" شروع شده اند پر كرده است.

 

" من نمي توانم درست به توپ فوتبال لگد بزنم."

 

" من نمي توانم عددهاي بيشتر از سه رقم را تقسيم كنم."

 

" من نمي توانم كاري كنم كه دبي مرا دوست داشته باشد."

 

نصف ورقه را پر كرده بود وهنوز هم با اراده و سماجت عجيبي به اين كار ادامه مي داد.

 

از جا بلند شدم وروي كاغذهاي همه شاگردان نگاهي انداختم. همه كاغذها پر از " نمي توانم " ها بود.

 

كنجكاويم سخت تحريك شده بود. تصميم گرفتم نگاهي به ورقه معلم بيندازم. ديدم كه

 

او سخت مشغول نوشتن " نمي توانم " است.

 

" من نمي توانم مادر " جان" را وادار كنم به جلسه معلمها بيايد."

 

" من نمي توانم دخترم را وادار كنم ماشين را بنزين بزند."

 

" من نمي توانم آلن را وادار كنم به جاي مشت از حرف استفاده كند."

 

سردر نمي آوردم كه اين شاگردها و معلمشان چرا به جاي استفاده از جملات مثبت به جملات منفي روي آورده اند. سعي كردم آرام بنشينم و ببينم عاقبت كاربه كجا مي

 

كشد.

 

شاگردان ده دقيقه ديگر هم نوشتند. خيلي ها يك صفحه را پر كرده بودند و مي

 

خواستند سراغ صفحه جديدي بروند. معلم گفت:

 

- همان يك صفحه كافي است. صفحه ديگر را شروع نكنيد.

 

بعد از بچه ها خواست كه كاغذهايشان را تا كنند و يكي يكي نزد او بروند.

 

روي ميز معلم يك جعبه خالي كفش بود. بچه ها كاغذ هايشان را داخل جعبه انداختند. وقتي همه كاغذها جمع شدند،" دونا" در جعبه را بست، آن را زير بغلش زد و همراه با شاگردانش از كلاس بيرون رفتند.

 

من پشت سرآنها راه افتادم. وسط راه، " دونا" رفت و با يك بيل برگشت. بعد راه افتاد و بچه ها هم پشت سرش راه افتادند. بالاخره به انتهاي زمين بازي كه رسيدند، ايستادند. بعد زمين را كندند.

 

آنها مي خواستند " نمي توانم " هاي خود را دفن كنند!

 

كندن زمين ده دقيقه اي طول كشيد چون همه بچه هاي كلاس چهارم دوست داشتند دراين كار شركت كنند. وقتي كه سه چهارمتري زمين را كندند، جعبه " نمي توانم" ها را ته گودال گذاشتند و بسرعت روي آن خاك ريختند.

 

سي و يك شاگرد ده يازده ساله دور قبر ايستاده بودند. هر كدام از آنها حداقل يك ورقه پر از " نمي توانم" درآن قبر دفن كرده بود. معلمشان هم همين طور!

 

دراين موقع " دونا" گفت:

 

-دخترها! پسرها! دستهاي همديگر را بگيريد و سرتان را خم كنيد.

 

شاگردها بلافاصله حلقه اي تشكيل دادند و اطاعت كردند، بعد هم با سرهاي خم منتظر ماندند و" دونا" سخنراني كرد:

 

- دوستان! ما امروز جمع شده ايم تا ياد و خاطره " نمي توانم" را گرامي بداريم. او دراين دنياي خاكي با مازندگي مي كرد و در زندگي همه ما حضور داشت. متاسفانه هر جا كه مي رفتيم نام او را مي شنيديم، درمدرسه، در انجمن شهر، در ادارات و حتي در كاخ سفيد! اينك ما " نمي توانم" را درجايگاه ابدي اش به خاك سپرده ايم. البته ياد او در وجود خواهر و برادرهايش يعني " مي توانم"، " خواهم توانست" و " همين حالا شروع خواهم كرد" باقي خواهد ماند. آنها به اندازه اين خويشاوند مشهورشان شناخته شده نيستند، ولي هنوز هم قدرتمند و قوي هستند. شايد روزي با كمك شما شاگردها، آنها سرشناس تر از آنچه هستند، بشوند.

 

خداوند " نمي توانم" را قرين رحمت خود كند و به همه آنهايي كه حضور دارند قدرت عنايت فرمايد كه بي حضور او به سوي آينده بهتر حركت كنند. آمين!

 

هنگامي كه به اين سخنراني گوش مي كردم فهميدم كه اين شاگردان هرگز چنين روزي را فراموش نخواهند كرد. اين حركت شكوهمند سمبوليك چيزي بود كه براي همه عمر به ياد آنها مي ماند و در ضمير ناخود آگاه آنها حك مي شد.

 

آنها " نمي توانم " هاي خود را نوشته و طي مراسمي تدفين كرده بودند. اين تلاش شكوهمند، بخشي از خدمات آن معلم ستوده بود.

 

ولي هنوز كار معلم تمام نشده بود. در پايان مراسم، معلم شاگردانش را به كلاس برگرداند. آنها با شيريني، ذرت و آب ميوه، مجلس ترحيم " نمي توانم" را برگزار كردند. " دونا " روي اعلاميه ترحيم نوشت:

 

" نمي توانم : تاريخ فوت  28/3/1980"

 

و كاغذ را بالاي تخته سياه آويزان كرد تا در تمام طول سال به ياد بچه ها بماند. هروقت شاگردي مي گفت: " نمي توانم"، دونا به اعلاميه اشاره مي كرد و شاگرد به ياد مي آورد كه " نمي توانم" مرده است و او را به خاك سپرده اند.

 

با اينكه سالها قبل من معلم " دونا" و او شاگرد من بود، ولي آن روز مهمترين درس زندگيم را از او گرفتم.

 

حالا سالها ازآن روز گذشته است و من هر وقت مي خواهم به خود بگويم كه " نمي توانم" به ياد اعلاميه فوت " نمي توانم" و مراسم تدفين او مي افتم.